TALLR · Grenzen en pleasen
Grenzen en pleasen
Nee zeggen, ruimte innemen en het jezelf niet meer zo moeilijk maken.
Hoe het zich meestal aandient
Je bent degene die het oplost. Op het werk, thuis, in de vriendengroep. Je zegt ja voordat je hebt nagedacht, en nee voelt als een risico dat je liever niet neemt. Het lijkt aardig, en dat is het ook — maar het kost je steeds vaker iets: tijd, rust, en soms het gevoel dat je zelf ook nog iets wilt. Wrok is meestal het eerste signaal dat de balans zoek is.
Hoe ik ernaar kijk
Pleasen is een voorspelling: als ik ja zeg, blijft het goed; als ik nee zeg, gaat er iets mis. Die voorspelling is ooit geleerd en wordt zelden getest, want je zegt zelden nee. Grenzen stellen is dus geen kwestie van assertiever worden of een cursus doen, maar van uitzoeken wat je eigenlijk verwacht dat er gebeurt — en dat klein gaan toetsen. Meestal blijkt de ander veel minder van je te vragen dan jij van jezelf.
Wat we doen
In één gesprek kijken we naar één situatie die nu speelt en bepalen we hoe je daar anders in kunt staan. In een programma van vijf gesprekken werken we het patroon door: waar het vandaan komt, in welke relaties het het sterkst is, en welke kleine experimenten je kunt doen — een verzoek een dag laten liggen, één keer “daar kom ik op terug” zeggen — en wat dat oplevert.
Grenzen stellen is niet minder aardig zijn. Het is eerlijker.
Afspraak maken